Leki przeciwbólowe po operacji bariatrycznej

Ogólne zasady stosowania leków przeciwbólowych:

– Stosuj najmniejszą skuteczną dawkę przez jak najkrótszy czas

– Nie łącz alkoholu z żadnymi lekami przeciwbólowymi

– Przechowuj leki przeciwbólowe w miejscu niedostępnym dla dzieci, najlepiej pod kluczem

– Zawsze przechowuj leki przeciwbólowe w oryginalnych opakowaniach, aby uniknąć pomyłki

– Zwróć leki przeciwbólowe zawierające morfinę (opioidy) do apteki, gdy nie są już potrzebne. Około 5% osób, które nigdy przed operacją nie stosowały opioidowych leków przeciwbólowych, prawdopodobnie nadal ich używa rok po operacji. Ryzyko takiego nadużywania jest bardzo niskie, jeśli te silne leki przeciwbólowe są stosowane przez 5 dni lub krócej.

Leki przeciwbólowe w związku z operacją i podczas pobytu w szpitalu:

– Podczas operacji otrzymasz kilka rodzajów leków przeciwbólowych, aby zapobiec silnemu bólowi po wybudzeniu. W większości przypadków podawane są silne leki przeciwbólowe z grupy opioidów (Fentanyl) oraz leki przeciwzapalne (Toradol). Podczas zabiegu stosuje się również leki znieczulające miejscowo, co zmniejsza zapotrzebowanie na silne leki przeciwbólowe w pierwszych godzinach po operacji.

– Odczuwanie bólu w pierwszych godzinach po operacji jest kwestią bardzo indywidualną. Pielęgniarki na sali wybudzeń i na oddziale oceniają zapotrzebowanie na leki przeciwbólowe, które są podawane w razie potrzeby.

– W związku z operacją otrzymasz receptę na Panodil (paracetamol). J

eśli uznamy ból podczas pobytu w szpitalu za silny, otrzymasz do domu silne (opioidowe) leki przeciwbólowe, które wystarczą na 1-2 dni. W większości przypadków jest to wystarczające, a przepisywanie silniejszych leków przeciwbólowych należy do wyjątków.

– Odczuwanie bólu po operacji jest zjawiskiem normalnym. Celem leczenia przeciwbólowego jest zmniejszenie bólu na tyle, aby ułatwić ruch i głębokie oddychanie.

Późniejsze stosowanie leków przeciwbólowych u osób po operacjach bariatrycznych (metabolicznych)

Panodil (paracetamol): Dobry lek przeciwbólowy pierwszego rzutu, który ma również działanie przeciwgorączkowe. Należy stosować ostrożnie w przypadku chorób wątroby. Może spowodować uszkodzenie wątroby w przypadku stosowania w zbyt dużych ilościach. Ogólnie nie zaleca się dorosłym stosowania więcej niż 4000 mg na dobę.

Tradycyjne leki przeciwzapalne (np. ibuprofen, naproksen, ketonal), tzw. NLPZ: Mają działanie przeciwzapalne i przeciwbólowe. Leki te można stosować przez krótki czas, np. przy bólach menstruacyjnych lub bólach głowy. Należy unikać ich długotrwałego stosowania ze względu na ryzyko działań niepożądanych. Częstymi działaniami niepożądanymi są wrzody żołądka, które mogą następnie prowadzić do krwawienia lub perforacji żołądka bądź jelit, co wymaga leczenia szpitalnego. Ten rodzaj leków przeciwzapalnych jest szczególnie niebezpieczny po operacjach ominięcia żołądka (by-pass), gdzie występuje zwiększone ryzyko powstawania wrzodów w miejscu zespolenia z jelitem cienkim.

Nowsze rodzaje leków przeciwzapalnych (np. celebrex lub arcoxia), tzw. inhibitory COX-2: Ten rodzaj przeciwzapalnych leków przeciwbólowych jest bardziej odpowiedni, gdy konieczne jest długotrwałe stosowanie, np. przy przewlekłych bólach układu mięśniowo-szkieletowego. Częstość występowania wrzodów żołądka jest mniejsza niż przy stosowaniu tradycyjnych NLPZ.

Leki na ból neuropatyczny (np. Gabapentyna) są stosowane przy bólach pochodzenia nerwowego. Operacje bariatryczne nie mają bezpośredniego wpływu na stosowanie tych leków przeciwbólowych, dlatego mogą być one stosowane zgodnie z zaleceniami, jeśli zachodzi taka potrzeba.

Opioidowe leki przeciwbólowe (Tradolan, Oxynorm, Oxycontin, Parkodin i inne): Silne leki przeciwbólowe o wielu skutkach ubocznych. Leki te należy stosować wyłącznie przy bardzo silnym bólu i tylko przez krótki czas. Głównymi skutkami ubocznymi są nudności, zaparcia, ból głowy, zawroty głowy, zmęczenie, świąd, zmniejszenie częstości oddechów lub płytki oddech. Istnieje duże ryzyko uzależnienia, nadużywania i przedawkowania, które może prowadzić do zgonu z powodu depresji oddechowej.