Lipedemia nie jest wynikiem nadwagi i słabo reaguje na dietę oraz aktywność fizyczną. Choroba często pojawia się lub nasila podczas zmian hormonalnych – w okresie dojrzewania, ciąży i menopauzy. Typowe objawy to symetryczne odkładanie się tkanki tłuszczowej na nogach (i/lub ramionach) z ominięciem stóp i dłoni, tkliwość i ból przy dotyku oraz ucisku, skłonność do łatwego powstawania siniaków, uczucie ciężkości i zmęczenia kończyn – szczególnie pod koniec dnia – oraz dysproporcja między górną a dolną częścią ciała.

Lipedemia jest często błędnie diagnozowana jako otyłość lub obrzęk limfatyczny (lymphedema). Prawidłowa diagnoza jest kluczowa, ponieważ leczenie przebiega inaczej.

Lipedemię diagnozuje się na podstawie wywiadu i badania klinicznego przeprowadzonego przez lekarza; badania obrazowe są stosowane głównie w celu wykluczenia innych chorób. Podczas pierwszej konsultacji ocenia się objawy, stadium choroby (1–3) oraz jej rozprzestrzenienie, a także powikłania, takie jak obrzęki, bóle stawów i ograniczenie ruchomości.