Diety odchudzające nie działają!

W społeczeństwie istnieje silna presja na bycie szczupłym, a szczupłe ciało uważa się za symbol zdrowia i piękna, podczas gdy bycie puszystym jest kojarzone z brakiem dyscypliny i lenistwem.

Te wysokie wymagania ze strony społeczeństwa przyczyniają się do powstawania uprzedzeń wobec osób z nadwagą (fatfobii). Osoba otyła jest postrzegana jako leniwa, chciwa i niezdrowa. Wykazano, że uprzedzenia ze względu na masę ciała mają negatywny wpływ na zdrowie, zachowanie i funkcjonowanie społeczne osób z nadwagą. Uprzedzenia te przyczyniają się również do niskiej samooceny, depresji, lęku, mniejszej aktywności fizycznej, jedzenia emocjonalnego oraz tego, że dana osoba nie je przy innych, lecz w tajemnicy. Osoby doświadczające fatfobii rzadziej szukają pomocy w razie problemów, doświadczają samotności, która prowadzi do wycofania społecznego, oraz mają trudności w nawiązywaniu nowych relacji.

Uprzedzenia związane z wagą i przekonanie, że każdy powinien być szczupły, mogą sprzyjać negatywnemu wizerunkowi własnego ciała i niezadowoleniu z niego, a w konsekwencji prowadzić do niezdrowej relacji z jedzeniem, takiej jak objadanie się i bulimia. Osoby, które doświadczają uprzedzeń ze względu na swoją wagę, są bardziej narażone na otyłość. Odchudzanie nie prowadzi do trwałej utraty wagi, lecz przeciwnie – zwiększa prawdopodobieństwo przyrostu masy ciała, przyczyniając się tym samym do epidemii otyłości. Epidemia otyłości trwa od ponad trzech dekad i pomimo ogromnej liczby diet oraz książek, korzyści są niewielkie.

Większość z nas wie, czym jest odchudzanie i diety odchudzające. Wiele dzieci wcześnie dowiaduje się, czym jest dieta, a informacje te często czerpią od rodziców, z mediów i reklam. Presja ze strony mediów i społeczeństwa, by być szczupłym, zwiększa prawdopodobieństwo, że ludzie będą niezadowoleni ze swojego wyglądu i wagi, będą mieć gorszą samoocenę i będą próbować ograniczać spożycie pokarmów, aby wpłynąć na wagę. Wykazano jednak, że osoby, które ograniczają jedzenie, są narażone na zwiększone ryzyko napadów objadania się, przez co stają się cięższe niż przed rozpoczęciem odchudzania. Zwiększa się również ryzyko zaburzeń odżywiania, w których dieta jest głównym czynnikiem ryzyka. Ograniczanie jedzenia często wzmaga ochotę na określone produkty, dlatego odchudzanie może przynieść odwrotny skutek – osoba je więcej i przybiera na wadze. Kiedy jedna dieta zawodzi, zawsze pojawia się nowa, obiecująca, że tym razem każdy w końcu schudnie. Prawda jest taka, że większość tych diet w ogóle nie działa. Pomimo tego, że obecnie istnieje więcej diet odchudzających niż kiedykolwiek wcześniej, nadwaga i otyłość są znacznie powszechniejsze, a człowiek wpada w swego rodzaju błędne koło odchudzania i porażki. Ponieważ odchudzanie nie jest stanem trwałym, zawsze przychodzi moment, w którym dana osoba schodzi ze ścieżki wyznaczonej przez dietę i „ponosi porażkę”. Ta porażka może prowadzić do ogromnego niezadowolenia, poczucia klęski i niepowodzenia. Uczucia te w wielu przypadkach sprawiają, że ludzie szukają pocieszenia w jedzeniu, co z kolei powoduje przyrost masy ciała i często kończy się tym, że po zakończeniu diety dana osoba waży więcej niż przed jej rozpoczęciem.

Konsekwencje odchudzania obejmują między innymi:

• Zmniejszenie podstawowej przemiany materii

• Zwiększone ryzyko napadów objadania się

• Drażliwość i wahania nastroju

• Stany lękowe

• Depresję

• Obsesje

Autor:
Rut Eiríksdóttir, pielęgniarka

Pracę licencjacką Rut na temat szkodliwego wpływu odchudzania można przeczytać tutaj:
https://skemman.is/bitstream/1946/21655/1/RUTBS-20150526.pdf